Σελίδα 123

Ανταποκρινόμενος άμεσα αλλά χαλαρά, στην πρόσκληση του Δημήτρη Ρουσουνέλου για τη συμμετοχή μου στη «σελίδα 123», παραθέτω το αντίστοιχο απόσπασμα από το πιο κοντινό, στο γραφείο μου, βιβλίο που ξανά - αγόρασα πρόσφατα (γιατί το παλιό εχάθη):
«…Περιοριζόταν να διαβλέπει μηνύματα σε κείνα τα οράματα που μερικές φορές έβγαιναν αληθινά, αφού αποκάλυπταν τα μυστικά του κοιμισμένου. Σκέπτεται όμως ότι τα παιχνίδια αυτά του πνεύματος που αφήνεται στον εαυτό του θα μπορούσαν να μας πληροφορήσουν για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται η ψυχή τα πράγματα. Και απαριθμεί τις ιδιότητες τη ύλης που αποκαλύπτονται στο όνειρο, την ελαφράδα, το άπιαστο, τα ασύνδετο, την πλήρη αποδέσμευση από το χρόνο, τη μεταβλητότητα των σχημάτων του προσώπου, που κάνει να είναι ο καθένας πολλοί και οι πολλοί να ελαττώνονται σε έναν, το σχεδόν πλατωνικό αίσθημα της ανάμνησης, την σχεδόν ανυπόφορη αίσθηση μίας ανάγκης.»
Απόσπασμα από την απάντηση της Μαργαρίτας Γιουρσενάρ στο ερώτημα του Matthieu Galey: Αν είχε δικές της θεωρίες για τα όνειρα.
Σελίδα 123, του βιβλίου: Μέ ̉Ανοιχτά τά μάτια – ̉Εκδόσεις Χατζηνικολη̃ – Αθήνα 1981
Και καλώ όποιον από τους αγαπημένους μας μπλόγκερ θέλει να συμμετάσχει στο παιχνίδι, να το κάμει προβάλλοντας το αντίστοιχο βιβλίο στο γραφείο του. Εγώ έκλεψα το στήσιμο από τον Δημήτρη Ρουσουνέλο...














