Δευτέρα, Αυγούστου 27, 2007

Πάστα Φρόλα

 

Πολλά ποστ θα μπορούσαν να «ανέβουν» κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.

Άρθρα σχετικά με τις «πατάτες» των μαγειροστάρ, σχετικά με την αναίδεια ανερχόμενων τηλε - μαγείρων και τηλε - μαγειρισσών, σχετικά με τις διαφωνίες και την ασυνεννοησία αρθρογράφων που γράφουν στο ίδιο έντυπο, και πολλά άλλα

Εκτός αυτών όμως: οι καλοκαιρινές διακοπές μας (που θα συνεχιστούν μέχρι τέλος Σεπτέμβρη) μας επιφύλαξαν και άλλες εκπλήξεις.

Μόλις πριν από λίγες μέρες: μάθαμε από «φίλο» ότι το μιλ – φέιγ είναι παραδοσιακή σπεσιαλιτέ της Λάρισας.  Είναι λέει πατροπαράδοτη λαρισαϊκή συνταγή.

Σε ερώτηση του μπλογκομάγειρου αν και η ζύμη σφολιάτας είναι από τη Λάρισα, η απάντηση ήταν καταφατική.

Στην συζήτηση παρενέβη και ιατρός εξ Ανατολής ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το μιλ – φέιγ είναι πολίτικο γλυκό, και μας είπε και τη συνταγή του, με καβουρδισμένα αμύγδαλα στην κρέμα και μπόλικη κανέλα.

Σε καμία περίπτωση: δεν θα μπούμε στη διαδικασία να μιλήσουμε ούτε στον έναν φίλο ούτε στον άλλο για την προέλευση του μιλ – φέιγ.

Το ίδιο κάνουμε: και σε άλλες περιπτώσεις, να σαν κι αυτή της πάστας φλώρας.

Δεν σκεφτήκαμε ποτέ να πούμε ότι η σωστή ονομασία της είναι φρόλα και όχι φλώρα. Δεν υπάρχει λόγος, κατά τη γνώμη μας.

Όμως: πρέπει να απαντήσουμε στο μέιλ καλής επισκέπτριας του μπλογκ μας και να της εξηγήσουμε ότι σωστά την είπε πάστα φρόλα η εθνική μας μαγειροστάρ στην εκπομπή της. Αυτό είναι το σωστό και όχι πάστα φλώρα.

Πάστα φλώρα λέμε στην Ελλάδα την γαλλική ζύμη (πατ) μπριζέ ή στα ιταλικά ζύμη (πάστα) φρόλα..

Κατά καιρούς, και πολύ σωστά, μερικά βιβλία μαγειρικής αναφέρουν και τα δύο: «πάστα φλώρα ή φρόλα».

Το γιατί το φρόλα έγινε φλώρα δεν μας απασχολεί.

Φυσικά: τα συγκεκριμένα μικρολαθάκια που όλοι τα κάνουμε «με ελαφριά καρδιά», δεν έχουν καμία σχέση με τη «χοντράδα» του αγαπημένου μας μαγειροστάρ περί ισπανικής Μαδέρας…ή της αγαπημένης μας μαγειροστάρ περί παραδοσιακού συριανού κασουλέ…

 Στο θέμα μας: Η συνταγή της πάστας φλώρας δίνεται στο άρθρο ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ, με την οποία φτιάξαμε τα ταρτάκια.

Με την ευκαιρία: φτιάξαμε και εμείς το γλυκάκι μας και το «στρώσαμε» σε ταψί πίτσας, νούμερο 36. (βλέπε φωτό).

Μην ξεχνάτε: όπως και να την πούμε, φρόλα, φλώρα, μπριζέ, κ.α., το θέμα είναι να τρώγεται.
Posted by blogomagiros at 16:10:02 | Permanent Link | Comments (0) |

Παρασκευή, Αυγούστου 03, 2007

ΤΣΙΛΙΚΟΝ ΚΑΡΝΕ

Το τσίλικο καρνέ ….

του μπλογκομάγειρου είναι ο αγαπημένος του "σύντροφος" (βλέπε φωτό).

Περιέχει εκατοντάδες γκουρμεδοτηλέφωνα και γκουρμεδοδιευθύνσεις, για αυτό και δεν το αποχωρίζεται ποτέ, ειδικά τώρα το καλοκαίρι.

Μάλιστα: το λέει «τσίλικο» γιατί το κοτσάρισε (έδεσε) ο ίδιος με τα χεράκια του, με δέρμα, το «στόλισε» όμορφα και του έβαλε ακριβό - οικολογικό χαρτί.

Φανταστείτε την έκπληξή του: όταν διάβασε ότι το καρνέ του έγινε τίτλος συνταγής η οποία διδάσκεται κιόλας σε ΤΕΕ και ΙΕΚ μαγειρικής.

Ας απολαύσουμε τη συνταγή του τσίλικου καρνέ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ: Τουρλού

ΣΥΝΤΑΓΗ: Τσίλικον καρνέ

ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ

½ κιλό βοδινό κρέας

½ κιλό χοιρινό κρέας

[κόβουμε το κρέας σε κομμάτια μεσαίου μεγέθους]

2 κσ λίπος

2 λιωμένες σκελίδες σκόρδο

2 κρεμμύδια κομμένα σε κύβους

πιπέρι, αλάτι

[θερμαίνουμε το λίπος και τηγανίζουμε λίγο το κρέας με τα άλλα συστατικά]

1 μεγάλο κουτί ξεφλουδισμένες ντομάτες

2 φλιτζάνια ζωμός

[τις συμπιέζουμε λίγο και τις προσθέτουμε μαζί με το χυμό τους στο κρέας, ενώ τον χύνουμε κι αυτόν μέσα]

1 κγ ρίγανη, 1 τριμμένο φύλλο δάφνης, 1κγ αλάτι

[καρυκεύουμε και αφήνουμε περίπου 60 λεπτά να μαγειρευτούν]

1 μεγάλο κουτί φασόλια κίντεϋ

1 κσ τσίλι σκόνη

[τα προσθέτουμε και μαγειρεύουμε για άλλα 15 λεπτά, προσθέτουμε και τη σκόνη, ανακατεύουμε καλά και αν χρειαστεί ρίχνουμε λίγο αλάτι ακόμα]

Οι αγαπητοί μας αναγνώστες, σίγουρα, θα κατάλαβαν: ότι  πρόκειται για το τσίλι κον καρνέ.

Εμείς δεν θα αναφερθούμε: στην καταγωγή της συνταγής, ΜΕΧ- ΤΕΧ, ΤΕΧ – ΜΕΧ, ΜΕΧ ή ΤΕΧ, γιατί ήδη οι υπερειδήμονες γκουρμεδόπληκτοι έλληνες αρθρογράφοι έχουν καλύψει το θέμα, άσχετα αν δεν κατέληξαν στο ΜΕΧ ή το TEX.

Επίσης: Δεν μας νοιάζει η «ορθότητα» της συνταγής. Ο καθένας γράφει ό,τι νομίζει....

Θα θέλαμε όμως: Να είμαστε σε μια γωνιά, στην αίθουσα διδασκαλίας, το Σεπτέμβρη, όταν τα ταλαίπωρα σεφάκια τζούνιορ θα ρωτήσουν: αν μαγειρεύεται ένα καρνέ που είναι τσίλικο, για να ακούσουμε την απάντηση του δασκάλου τους…..
Posted by blogomagiros at 21:27:48 | Permanent Link | Comments (0) |