Πέμπτη, May 29, 2008

ΩΡΑΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ !!

Την  παρακάτω διαφήμιση τη σκανάραμε από δωρεάν εφημερίδα που μας έστειλε αναγνώστρια, και την δημοσιεύουμε, (τη μισή), με την παράκληση να μας πείτε τι είναι αυτό που τρώγεται και το μετράμε με το πασέτο, σε εκατοστά.

Όποιοι το βρουν κερδίζουν από ένα βιβλίο μαγειρικής, προσφορά του μπλογκομάγειρου, για αυτό σας παρακαλούμε να υπογράφετε τις απαντήσεις σας.


 






Η άλλη μισή διαφήμιση (με την απάντηση) θα δημοσιευθεί την επόμενη Τετάρτη, για αυτό σπεύσατε.

Τετάρτη 4 Ιουνίου 2008

Ιδού λοιπόν και το άλλο μισό της διαφήμισης.



Όντως πρόκειται για πίτσα αλλά όχι αυτή του μέτρου. Πρόκειται για στρογγυλή και μικρή πίτσα.
Προφανώς, μιλάει για την διάμετρο της πίτσας η οποία όμως είναι μικρή, για τα σημερινά δεδομένα, καθώς υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες πίτσες.

Βοήθειά μας λοιπόν…

(Ένας και ο νικητής του διαγωνισμού που κερδίζει ένα βιβλίο μαγειρικής – Η Κέλλυ -)


Posted by blogomagiros at 14:57:30 | Permanent Link | Comments (6) |

Τετάρτη, Μαρτίου 05, 2008

Η φύση της Μακεδονίας

 Πιο επίκαιρο από ποτέ το σημερινό θέμα του άρθρου μας.
 
Αρκετοί αναγνώστες μας, ζήτησαν εξηγήσεις για το τι τελικά εννοούσε η αγαπημένη μας αρθρογράφος, αναφερόμενη στην φύση της Μακεδονίας.

Η ατέρμονη φιλολογική προσέγγιση της "Γεύσης των Γραικών" τελειώνει με μια "θολή" αναφορά στον μαγειρικό όρο: "Μασεντουάν".

Εκεί, διαβάζουμε το εξής περίεργο: «Τα φρούτα α λα Μασεντουάν, πολύ γνωστό πιάτο εστιατορίου ξενοδοχείων, ακόμη και σήμερα, καταγράφονται χωρίς όμως αναφορά στη βορειο-ελληνική έμπνευση του πιάτου, που ονομάζεται έτσι, χάρη στην πολύπλευρη φύση της Μακεδονίας και αποτελείται από πολλά υλικά [φρούτα] αναμεμιγμένα.»

Δυστυχώς, για ακόμη μια φορά, η αρθρογράφος δεν δημοσίευσε αυτά που διάβασε στον Τσελεμεντέ.

Εκτός, φυσικά, εάν δεν τα διάβασε και περιορίστηκε στην αναφορά των περιεχομένων.

Η αλήθεια είναι ότι ο Τσελεμεντές αναφέρει, όχι μόνο τα φρούτα Μασεντουάν αλλά και τα λαχανικά.

Στα φρούτα δε, αναφέρει και ένα ανέκδοτο από τα παλιά, με πρωταγωνιστές τον Πρέσβη Ραγκαβή και την κα Βίσμαρκ!!

Εκεί, ο αείμνηστος μάγειρος, αναφέρει τη Βορειο - ελληνική έμπνευση του πιάτου, που έχει να κάνει με τις φυλές και όχι με τη φύση.






















Για την Ιστορία: Τα λαχανικά και τα φρούτα Μασεντουάν αναφέρονται, από πολύ παλιά, στην μαγειρική βιβλιογραφία.

Ακολουθούν αποσπάσματα από τις πλέον έγκυρες ξενόγλωσσες πηγές:

Το 1867: Isabella Beeton


Το 1872: Δουμάς (Λεξικό)




Το 1900: Cordon Bleu






Το 1902: Dagouret




Το 1926: Larousse





To 1938, το Larousse εξηγεί και την προέλευση του όρου: Την αρχαία Μακεδονία την αποτελούσαν μικρά κρατίδια, τα οποία είχε κατακτήσει ο Μέγας Αλέξανδρος.





Στην Ελληνική Μαγειρική βιβλιογραφία:

Η πρώτη αναφορά του όρου Μασεντουάν δημοσιεύτηκε το 1863.






Και ακολούθως (τυχαίες αναφορές):

το 1892




το 1899




το 1917






το 1927




το 1929




το 1930






το 1939






Συμπέρασμα: Καλό θα ήταν, πριν γράψουμε το άρθρο μας, να διαβάζουμε ολόκληρο το βιβλίο και όχι μόνο τα περιεχόμενα.
Posted by blogomagiros at 11:33:29 | Permanent Link | Comments (0) |

Πέμπτη, Ιανουαρίου 17, 2008

Οι γεύσεις των γραικών



Άκρως κατατοπιστικό και ιδιαίτερα γλαφυρό, το κείμενο που υπογράφει αγαπημένη μας γκουρμεδο- αρθρογράφος, σε πρόσφατη ημερήσια εφημερίδα.

Ένας καταιγισμός πληροφοριών, προερχόμενος από τα περιεχόμενα του Τσελεμεντέ, του 1922, ολίγος Εσκοφιέ, ολίγος Davidson, ολίγη Μακεδονία, ολίγο κουρμπουγιόν, νοστιμιές που μυρίζουν και θυμίζουν Ελλάδα.

Το άρθρο ξεκινά με τον ασπασμό, εκ μέρους των ελλήνων, της κάθε είδους γαλλικής ιδιομορφίας στην κουζίνα.

Μερικές από αυτές τις ιδιομορφίες: τα canapis, consommi, julienne, potage Parmentier, συνταγές που αναφέρουν οι πρώτες εκδόσεις της μαγειρικής βίβλου του αείμνηστου μάγειρου και έμαθαν πολλές γενιές Ελληνίδων να τις φτιάχνουν. (!!!!)

Προέλευση των συνταγών: Οι παραδόσεις του Εσκοφιέ και των απογόνων του.(!!! )
Η συνέχεια του άρθρου διαδραματίζεται στην βιβλιοθήκη της αρθρογράφου και συγκεκριμένα στα περιεχόμενα της μαγειρικής βίβλου.

Εκεί, λέει, υπάρχει μια συνταγή, ακριβώς μετά τον αστακό πιλάφι, για αστακό αλ' αμερικέν. (!!!)

Επίσης: Η μαγειρική βίβλος περιέχει τμήμα με ελληνικές συνταγές όπως η όρνιθα πιλάφι, α λα μιλανέζ, α λα ινδιέν, πουλιά με σάλτσα a la Fermier, πουλιά α λα Μαρεγκό, κ.ά. (!!!!!)

Το συμπέρασμα της αρθρογράφου: Για διάφορους λόγους, σε ορισμένα πιάτα έχει δοθεί το όνομα ανθρώπων. (!!!)

Σε αυτό το σημείο, η ίδια αναρωτιέται: Γιατί λοιπόν χρησιμοποιούμε αυτή την απαρχαιωμένη ονομασία για να δείξουμε την περιοχή προέλευσης ή την ιστορία της συνταγής?

Και απαντά αμέσως μετά (δια στόματος Davidson): To " α λα Κολμπέρ" δεν έχει καμία σχέση με την ηθοποιό Κλοντέτ Κολμπέρ που κέρδισε το Χόλιγουντ τις δεκαετίες '30 & '40. Πρόκειται για Γάλλο πολιτικό του 17ου αιώνα, κ.λ.π. (βλέπε κεντρική φωτό).

Οπότε, φτάνουμε στο κύριο θέμα του άρθρου: Δεν περιλαμβάνονται στη μαγειρική βίβλο οι συνταγές για τα λαχανικά α λα γκρεκ, ούτε η συνταγή για αγκινάρες α λα πολίτα.(!!!!!)

Τελικά: Την περιέργεια του αναγνωστικού κοινού που αδημονεί να μάθει πως θα μαγειρέψει τα λαχανικά α λα γκρεκ, την λύνει η αρθρογράφος, λέγοντας ότι πρόκειται για λαχανικά μαγειρεμένα σε ελαιόλαδο που, αφού κρυώσουν, σερβίρονται με έναν αρωματικό ζωμό (court bouillon) (!!!!)

Εμείς με τη σειρά μας: Τακτικοί αναγνώστες των μαγειρικών εντύπων, διαβάζοντας το συγκεκριμένο άρθρο μείναμε άναυδοι με την ιστορική συνέπεια και την ορθότητα των όσων λέει. (Για αυτό και τα θαυμαστικά!!!)

Να, είπαμε από μέσα μας, υπάρχουν σωστοί γκουρμεδο-αρθρογράφοι, μελετούν τη βιβλιογραφία, κάνουν συγκρίσεις, καταγράφουν και μας σερβίρουν τέτοια αξιόλογα άρθρα.

Απλά μια ερώτηση: Αν άνοιγαν και τις υπόλοιπες σελίδες των βιβλίων, εκτός από αυτές των περιεχομένων, θα έγραφαν αυτά που έγραφαν?
Posted by blogomagiros at 11:17:13 | Permanent Link | Comments (0) |

Παρασκευή, Οκτωβρίου 26, 2007

Πολύ ωραία διαφήμιση...



Ξεφυλλίζοντας: μηνιαία δωρεάν μαγειρική εφημερίδα ξεχωρίσαμε ένα απολαυστικότατο άρθρο της βιβλιοκριτικού μαγειρικής.
Αναφερόμενη σε αγαπημένο μας μάγειρο, προβάλει το νέο του βιβλίο.

Γράφει ότι: «Πρόκειται για το απόλυτο εγχειρίδιο μαγειρικής..»

Συνεχίζει: «..πρώτα έρχονται τα μεζεδάκια για το ουζάκι, έπειτα η σούπα (βρήκα επιτέλους πως γίνεται το καπουτσίνο μανιταριών!)…»….!!!!

Ολοκληρώνει: «την πρώτη φορά που το ξεφύλλισα με έπιασε πείνα….τη δεύτερη τσάκισα τις σελίδες που θα κάνω τα πρώτα γευστικά πειράματα. Την τρίτη, με το βιβλίο όρθιο δίπλα στο φούρνο, έγινε το θαύμα. Η κουζίνα ξεχείλισε αρώματα και χρειάστηκε να κεράσω σόδες πριν καληνυχτίσω τους φίλους μου.»

Τα συμπεράσματα του αναγνώστη:
1)  Το καπουτσίνο μανιταριών είναι σούπα..!!!! (βλέπε σχετικό ποστ)
 2)  Ακόμα και σήμερα γίνονται θαύματα. Τι λένε οι άπιστοι ότι δεν γίνονται…
3) Κυκλοφόρησε νέο θαυματουργό αποσμητικό χώρου σε σχήμα βιβλίου. Το βάζεις όρθιο δίπλα στο φούρνο (αφού πρώτα το ξεφυλλίσεις και μετά τσακίσεις τις σελίδες του), και η κουζίνα ξεχειλίζει αρώματα!!!!!
4) Προσοχή: τα αρώματα του «αποσμητικού» βιβλίου «βαρυστομαχιάζουν» τους φίλους μας.
 Οπότε, καλού κακού, πρέπει να έχουμε σόδες στο ψυγείο μας για να τους κερνάμε.

Η απορία του αναγνώστη: εμείς θα χρειαστούμε σόδες αν χρησιμοποιήσουμε το νέο αποσμητικό? Ή μόνο οι φίλοι μας???

Η άποψη του μπλογκομάγειρου: Να γιατί το βιβλίο δεν λειτούργησε ως αποσμητικό χώρου, τόσους μήνες που το έχω στη βιβλιοθήκη μου, παρόλο που το ξεφύλλισα και τσάκισα και μερικές σελίδες του.

Έπρεπε: να το βάλω όρθιο δίπλα στο φούρνο…. για να γίνει το θαύμα…
Βοήθειά μας λοιπόν…

Στη φωτό: ένα αρωματικό χώρου που λειτουργεί με μπαταρίες.….
Posted by blogomagiros at 16:31:48 | Permanent Link | Comments (0) |

Σάββατο, Ιουλίου 28, 2007

Η Ιστορία της μελιτζάνας

Η μελιτζάνα του καλοκαιριού 

 

Πολύ μελιτζάνα πέφτει τον τελευταίο καιρό στα γκουρμεδοάρθρα των εφημερίδων και των περιοδικών.

 Γνωστή και «έγκυρη» δημοσιογράφος μας έγραψε τις προάλλες στην γκουρμεδοστήλη της ότι το χουνκιάρ μπεγεντί το έφτιαξαν πρώτοι οι «έλληνες της Πόλης».!!!!!

Άραγε είναι αλήθεια? (δεν το ξέρουμε, δεν είμαστε ειδικοί σε αυτά τα θέματα.)

Σήμερα: έρχεται και ο «δειπνητής», να εμπλουτίσει τις γνώσεις μας για τη μελιτζάνα.

Δεν θα μιλήσουμε για τα «Tacuinum Sanitatis», και αν τα έγραψαν ευρωπαίοι γιατροί με αραβικά πρότυπα, κ.λ.π., κ.λ.π.

Έτσι κι αλλιώς, αυτά τα θέματα είναι τόσο εξειδικευμένα που δεν απαιτούμε από το «δειπνητή» τίποτα περισσότερο.

Περιμένουμε όμως από τον έγκυρο γκουρμεδογράφο να μην ξεπετάει γοργά – γοργά τα κειμενάκια του για να μη χάσει το μπάνιο του.

Και σίγουρα: δεν πιστεύουμε ότι ο «δειπνητής» αγνοεί τη διαφορά του physician (γιατρός) με τον physicist (φυσικός).

Θέλουμε να πούμε ότι: λίγη προσοχή, όταν μεταφράζουμε, δεν βλάπτει, κιας είμαστε "δειπνητές"...

Posted by blogomagiros at 16:16:23 | Permanent Link | Comments (2) |