Να μας λείπει το βύσσινο

Στο παρασκήνιο πρόσφατης μπλογκο-σύναξης σε μπρασερί του κέντρου της Αθήνας, διοργανωμένη από εν ενεργεία βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος, ερωτηθήκαμε από παρευρισκόμενο μπλόγκερ:
Γιατί άραγε όταν θέλουμε να αποφύγουμε κάτι δύσκολο, ή να αρνηθούμε μια "περίεργη" προσφορά που μας κάνει κάποιος, χρησιμοποιούμε την παραπάνω φράση, τι μας έφταιξε το καημένο το βύσσινο;
Η αλήθεια είναι ότι δεν το γνωρίζουμε, αλλά μάλλον η συγκεκριμένη* φράση έχει να κάνει με το βράσιμο του βύσσινου το οποίο πρέπει να το παρακολουθείς καθ’ όλη τη διάρκεια του βρασμού, όταν το φτιάχνεις γλυκό.
Αν δεν το κάνεις: Κινδυνεύεις να σιροπιάσεις με βυσσινάδα το δάπεδο της κουζίνας σου και ίσως των ομόρων δωματίων, ανάλογα με την ποσότητα.
Για αυτό σήμερα, λόγω εποχής, αλλά και λόγω του φθηνού προϊόντος, (έφτασαν στα 2 ευρώ το κιλό, τα βύσσινα Τριπόλεως), θα δώσουμε τις οδηγίες σε 4 απλά βήματα ώστε να έχετε την κατάλληλη γαρνιτούρα για το παγωτό σας, ειδικά για το παγωτό καϊμάκι που είναι και must η επικάλυψή του με βύσσινο.
Βυσσινάδα & Γλυκό βύσσινο
(ξινοκέρασο ή οξυκέρασο που τόλεγαν παλιά στις μαγειρικές)

Υλικά
3 κιλά βύσσινο
5 κιλά ζάχαρη
2 γερές κουταλιές αμυλοσιρόπιον
5 ποτήρια νερό
Χυμός ενός λεμονιού
Πρόσθετα υλικά
3 ώρες από τη ζωή σου
Αρκετή υπομονή
Ένα μουσκεμένο βετέξ για τις πιτσιλιές που πρέπει να παστρεύονται άμεσα για να μη μείνουν.
Πρώτο βήμα: Ξεκοτσανίζεις τα βύσσινα, τα βάζεις σε σουρωτήρι, τα ξεπλένεις με άφθονο νερό και αρχίζεις το ξεκουκούτσιασμα τους.

Δεύτερο βήμα: Βάζεις τα βύσσινα σε στρώσεις με ζάχαρη, εναλλάξ, σε 9λιτρη κατσαρόλα.
Ξεπλένεις τα κουκούτσια στο σουρωτήρι με το νερό και προσθέτεις το υγρό στην κατσαρόλα.

Τρίτο βήμα: Ανεβάζεις την κατσαρόλα σε δυνατή φωτιά, προσθέτεις τη γλυκόζη και το χυμό και αφήνεις το γλυκό να πάρει βράση.
Σε 20 λεπτά, όταν αρχίζει να φουσκώνει, σύρεις την κατσαρόλα δίπλα από την εστία ώστε να μη χυθεί το σιρόπι. Σε λίγα λεπτά την ξαναβάζεις στο κέντρο της εστίας και ξανά την αποσύρεις όταν αρχίζει να φουσκώνει.
Παράλληλα ξαφρίζεις με μια τρυπητή κουτάλα. Όταν στεγνώσει ο αφρός στο πιάτο που τον βάζεις τον πετάς και ρίχνεις το σιρόπι που κατακάθεται στην κατσαρόλα.


Τέταρτο βήμα: Περίπου στη 1 ώρα από τότε που άρχισε η βράση, βάζεις την κατσαρόλα σε λεκάνη με νερό ώστε να σταματήσει ο βρασμός.

Όταν κρυώσει το τοποθετείς σε βάζα ενώ το σιρόπι (βυσσινάδα) το βάζεις σε μπουκάλια.
Φυλάς τα βάζα και τα μπουκάλια δε σκιερό μέρος.

Χρησιμοποιείς για γαρνίρισμα σε παγωτά, τσηζ κέηκ, παρασκευή κοκτέιλ, κ.ά.
Δεν είναι και τόσο δύσκολο, έτσι;
[* Σίγουρα, περισσότερα για αυτή τη φράση θα γνωρίζει ο κ. καθηγητής που λέει ότι το salmigondis είναι καρύκευμα από βρασμένα κρέατα.
Το ίδιο καλά θα το γνωρίζει: Και η αγαπημένη μας μαγειροσυγγραφέας που είδαμε και πάθαμε να της κάνουμε το σάλμι , σαλμί.
Αφού εξηγήσαμε και το τι είναι το salmigondis, εκείνη τίποτα, επιμένει να αναπαραγάγει τα γεγραμμένα του έγκριτου γλωσσολόγου κι ας είναι λανθασμένα.]












